استبداد اکثریت

دسامبر 26, 2012

از کتاب آینده ی آزادی

فرید ذکریا

ترجمه امیر حسین نوروزی

انتشارات طرح نو

210025_10150160880659925_537184924_6470256_3905199_o

اگر اولین منشأ سوء استفاده در یک نظام دموکراتیک اقتدارگرایان انتخابی باشند، دومین منشأ آن خود مردمند. نظر جیمز مدیسن در فدرالیست پیپرز این بود که منشأ « خطر ستم » در یک دموکراسی « اکثریت جامعه » است. توکویل در مورد استبداد اکثریت هشدار داد و نوشت « اساس دولت دموکراتیک فرمانفرمایی مطلق اکثریت است ». این مشکل که از نظر مدیسن و توکویل مشکلی جدی بود، شاید در دنیای امروز غرب چندان مهم به نظر نرسد، زیرا ابزارهای دقیقی برای محافظت از حقوق فردی و حقوق اقلیت وجود دارد. اما در کشورهای در حال توسعه تجربه ی دموکراسی در چند دهه ی گذشته فقط تجربه ای بوده است که در آن اکثریت – اغلب بی هیچ سروصدایی و گاهی با هیاهو – تفکیک قوا را از بین برده است، حقوق بشر را سست کرده است و سنتهای دیرینه ی تساهل ومساوات را تباه نموده است.

صفحه 122.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: