مقدمه (رمانتیک ها)

ژوئن 16, 2008

 

 تاجرین پوست بر روی میسوری. اثری از جورج کالب بینگهام (1845)،

رنگ روغن روی بوم. موزه متروپولیتن، نیویورک. 

 

 

     درست به همانگونه كه از نام رخداد های اصلی مشهود است، فاصله ی زمانی بین سال های 1700 تا 1835 دوره ی تغییرات انقلابی در ساختمان اجتماعی و سیاسی جهان غرب بود: انقلاب آمریكا، انقلاب فرانسه و انقلاب صنعتی. باتوجه به جنگ های داخلی و انقلابی از قرن گذشته، این سده یعنی قرن هژدهم در زیر سیطره ی   قدرت های دیرآشنای شاه و اشرافیت آغاز گشته و در حدود سال 1835 تمامی نهادهای جهان مدرن بوجود آمده بودند. اروپا توسط دولت های نظامی و به سرپرستی بورژوازی اداره میشد. این دولت ها بر بانكداران خصوصی و دلالان بورس متكی بودند. یك ارباب البته هنوز هم یك ارباب بود، اما سخن بورژوازی نفوذ و قدرت بیشتری كسب نموده و هنرها در مقیاس بیشتری در اختیار او قرار گرفته بودند.

چنین تغییرات حادی وضع و موقعیت هنرمندان را نیز دگرگون نمود، بطوریكه مخاطبین جدید، آنهم در پهنه ی گسترده تری پیدا شدند كه اهـداف و تمایـلاتشـان با خـواسـت اشـراف مـتفاوت بود. رنسـانس موقعیـت هنرمـندان را به مـاوراء جایگاه صنعتگر قرون وسطی ارتقاء داده بود، اما جدا از هنر مذهبی كلیساها، مخاطبین هنرمندان به دایره ی تنگ نجبا محدود بودند و آنها بودند كه به جمع آوری آثار هنری می پرداختند و آنهائی كه  می توانستند چنین مجموعه هایی را تماشا كنند، كسانی نبودند جز خود هنرمندان و نجبای حامی آنها. از اواسط قرن هژدهم به بعد امكانات رو به گسترش طبقه ی نوظهور بورژوازی برای انسان هایی كه وابستگی به ذائقه هنری خاصی نداشتند و متمایل به جاه طلبی های فردی بودند راهی باز نمود تا از نردبان پیشرفت های اجتماعی بالا روند. آنها سلیقه و عادات اشراف را تقلید می كردند و آثار هنری مورد نظر خود را می طلبیدند. تمایلات بورژوازی بر سبك و موضوعات هنر اثر گذارد و هنر را از سبك مبتذل، میان تهی و قشنگ رُكوكو كه در آغاز سده به عنوان چارچوب تملق گویی اشراف اختراع شده بود به سوی نمایش صحنه های آموزنده از نجابت و فروتنی بورژوازی در محدوده ی  هنركلاسیسیم به آن شكلی كه در آن سده مورد علاقه ی مردم بود هدایت كرد. در اواخر سده ی هژدهم تمایلات بوژوازی، یعنی سیاست لیبرالی و ستایش فزاینده از طبیعت به نهضت رُمانتیسم تغییر مسیر پیدا نمود كه در آن تمامی هنرها به گرد آئینی اعتقادی ـ فلسفی متحد گشتند، آئینی كه از نگرشی خلاق و مستقل در فرد انسانی دفاع میكرد. تغییراتی كه دگرگونی و تحول جامعه ی اشرافی به جامعه ی بورژوازی را همراهی میكردند در هنر و نهادهای اجتماعی بازتاب پیدا نمودند. بدین ترتیب بورژوازی در حمایت از هنر و هنرمند جایگاه  و نقش رو به رشدی به عهده گرفت.

    نهادی كه از آن طریق بورژوازی با هنر آشنا می گشت، نمایشگاه های عمومی بود. آكادمی فرانسه كمابیش از 1737 به بعد و به طور سالیانه نمایشگاه هایش را برپا میكرد و در نیـمه ی دوم سده ی هژدهم هنرمـندان انگلیـسی به هــمراه یكدیـگر نمایشگاه های خود را ترتیب میدادند. از طریق چنین همكاری هایی در سال 1768 آكادمی سلطنتی بوجود آمد. در زمان برگزاری اولین نمایشگاه عمومی بازدید و تماشای نقاشی ها برای لندنی هایی كه می توانستند از عهده ی خرید بلیط ورودی برآیند سرگرمی بسیار دلچسب و محبوبی شده بود. چنین نمایشگاه هایی كه از اواخر قرن هژدهم در تمامی اروپا گسترش یافته بودند، تبدیل به مهمترین واسطه هایی شدند كه هنرمندان می توانستند از آن طریق معروف گردند و از بینشان آنها كه به موفقیت بالایی دست می یافتند از نیاز اساسی احتیاج به یك حامی هنری آزاد می گشتند. در حالیكه در اواخر قرن هفدهم  هنوز هم هنرمندان به جمعیت اندك اشرافی كه می توانستند از عهده ی خرید و سفارش آثار هنری برآیند به شدت وابسته بودند، ولی از حدود سال 1835 برایشان این امكان فراهم گشت كه هرجور خود صلاح می دانند كار هنری خود را به انجام رسانند و از طریق انجام نمایشگاه ها به جستجوی خریدار مناسب بگردند. بدین ترتیب بین آغاز قرن هژدهم و پایان سبك رُمانتیك رابطه ی مابین هنرمند، مخاطب هنر و تكامل سبك هنری بطور شایانی پیچیده ترشد.

اثر دیگری از جورج کالب بینگهام

ادامه دارد . . .

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: