اروپایی ها خود را در پشت عدم محبوبیت بوش مفی کرده اند

فوریه 21, 2008

گفتگوی اشپیگل با هنری کیسینجر

بخش اول

برگردان علی محمد طباطبایی

 

  وزیر امور خارجه پیشین و 84 ساله ایالات متحده آمریکا هنری کیسینجر حمایت خود را از جان مک کین اعلام کرده است. اشپیگل با او در رابطه با ماموریت آلمان در افغانستان، تعهد نیم بند اروپایی ها در مبارزه با اسلام افراطی و این که  آیا مذاکرات مستقیم با ایران باید ادامه یابد به گفتگو نشسته است 

 اشپیگل: دکتر کیسینجر، شما سناتور مک کین را به عنوان انتخاب آینده خود برای کاخ سفید درنظر گرفته اید، آنهم علی رغم این که وی اعلام نموده که حاضر است حتی برای یک صد سال بعدی هم در عراق باقی بماند. آیا مطمئن هستید که او برای این پست انتخاب درستی است؟ 

کیسینجر: جان و من 30 سال است که با هم دوست هستیم. من به او اعتماد زیادی دارم. 

 اشپیگل: بیشتر آمریکایی ها خواهان آن هستند که هرچه سریع تر نیروهایشان از عراق و احتمالاً افغانستان بیرون آورده شوند. لیکن مک کین شعار خود را « تسلیم نمی شویم » قرار داده است.  

کیسینجر: او میان وجود نظامیان آمریکا در کشوری که به عنوان بخشی از نیروهای درگیر در جنگ داخلی در آنجا است و نیروی نظامی به عنوان بخشی از یک پیمان که توسط مردم آن کشور پذیرفته شده تمایز قائل شده است، مثلاً آلمان پس از جنگ جهانی دوم. او نگفته است که ما باید در عراق به عنوان یک ماموریت جنگی باقی بمانیم. او دقیقاً میخواست که عکس آن را بیان کند. 

 اشپیگل: دموکرات ها وعده یک بازگشت سریع را داده اند. آیا این یک انتخاب واقع گرایانه است؟

 کیسینجر: مسئله در حال حاضر از این قرار است: آیا نیروهای آمریکایی به عنوان بخشی از یک قرارداد سیاسی از عراق بیرون می آیند؟ یا آنها به این جهت عقب نشینی می کنند زیرا در این جنگ دیگر از تاب و توان افتاده اند؟ در مورد دوم پیامدهای عقب نشینی آمریکا بسیار فاجعه بار خواهد بود. 

 اشپیگل: آیا فکر می کنید که باز هم یک طغیان خشونت به دنبال خواهد آمد؟

 کیسینجر: احتمال زیادی برای جنگ های مهلک وجود دارد. با عقب نشینی ما اسلام افراطی متوقف نخواهد شد. یک عقب نشینی سریع نشانه ای است از ناتوانی و عجز قدرت های غربی. حماس، حزب الله و القاعده یک نقش مسلط تر بازی خواهند کرد و توانایی کشورهای غربی در شکل دادن به رویدادها شدیداً کاهش می یابد. این ویروس پیامدهای عظیمی برای تمامی کشورهای اسلامی که جمعیت زیادی دارند خواهد داشت: هند، اندونزی و بیشتر بخش های اروپا. 

اشپیگل: این آن چیزی نیست که بیشتر اروپایی ها می بینند.

 کیسینجر: بعضی اروپایی ها نمی خواهند درک کنند که این صرفاً یک معضل برای آمریکا به تنهایی نیست. پیامدهای یک چنین نتیجه ای برای اروپایی ها دست کم همانقدر جدی است که برای ما.  

اشپیگل: اروپایی ها چه چیزی را درست نمی فهمند؟ آیا پاریس، لندن و برلین « جنگ با ترور » را به عنوان چالش مشترک برای غرب نمی بینند؟ 

کیسینجر: من از واژه ی « جنگ با ترور » خوشم نمی آید، زیرا ترور یک روش است و نه یک جنبش سیاسی. ما در جنگ بر علیه اسلام افراطی هستیم که سعی دارد عناصر میانه رو را در جهان اسلامی سرنگون کند، آنچه به معنای یک چالش بنیادین در برابر ساختار سکولار جوامع غربی است. همه ی این ها در یک دوره دشوار در تاریخ اروپا روی می دهد. 

 اشپیگل: دشوار از چه جهت؟ 

کیسینجر: رویدادهای عمده در تاریخ اروپا توسط دولت های ملی (nation-state)  هدایت شده است و آنهم طی چندین قرن. در ذهن مردم اروپا هرگز تردیدی در این باره وجود نداشت که حکومت ها می توانند فدارکاری مردم را طلب کنند و این که شهروندان وظیفه دارند جان خود را  برای کشور به خطر اندازند. اکنون در اروپا ساختار دولت های ملی تا حد قابل توجهی کنار گذاشته شده است و ظرفیت دولت ها برای دعوت از فداکاری مردم به همان نسبت کاهش یافته.

 اشپیگل: سی سال پیش شما به سهولت نمی توانستید با اروپا تماس تلفنی بگیرید. 

 کیسینجر: . . . و بالاخره چنین چیزی پیش آمد. مسئله اکنون این گونه است: دولت های ملی در حال حاضر نه فقط بخشی از حاکمیت خود را به اتحادیه اروپا واگذار کرده اند که بخشی از بینش خود برای آینده را نیز. آینده آنها اکنون به اتحادیه اروپا گره خورده است و اتحادیه اروپا هنوز هم به آن بینش و وفاداری نرسیده است که با بینش و وفاداری نسبت به دولت های ملی قابل مقایسه باشد. به این ترتیب میان گذشته اروپا و آینده آن یک خلاء به وجود آمده است. 

  اشپیگل: شما چه انتظارتی از رهبرانی کشورهای اروپایی دارید؟ آیا خانم آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان باید پیش آید و از مردم کشورش بخواهد که در جنگ بر علیه تروریسم دست به فداکاری بزنند؟  

کیسینجر: به عقیده من آنگلا مرکل مانند هر رهبر دیگری باید به انتخاب مجدد خود بیندیشد. من احترام بسیاری برای او قائلم. اما من اروپایی های بسیاری را نمی شناسم که بخواهند تکذیب کنند که پیروزی اسلام افراطی در بغداد، بیروت یا عربستان سعودی پیامدهای عظیمی برای غرب خواهد داشت. با این وجود آنها تمایلی برای شرکت در مبارزه برای جلوگیری از آن ندارند.

 ادامه دارد . . . 

   http://www.spiegel.de/international/world/0,1518,535964,00.html

  

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: